صحبت از دريا حضور مور از بي حرمتي است

عمر او با قطره اي شبنم به پايان مي رسد

سلام

و کسي گفت بهار است

و من با شبنم روي يک برگ گل ياس نوشتم:

اي کاش اين بهاري که همه مي گويند بي خبر مي امد

شايد انوقت ز شوقش

همه گل مي داديم

من ان گلبرگ مغرورم که ميميرم ز بي ابي

ولي با خفت و خاري پي شبنم نمي گردم

پنج وارونه چه معنا دارد
خواهر كوچكم از من پرسيد
پنج وارونه چه معنادارد
من به اوخنديدم
كمي ازرده وحيرتزده گفت
روي ديوارودرختان ديدم
بازهم خنديدم
گفت ديروزخودم ديدم مهران پسرهمسايه پنج وارونه به مينو ميداد
انقدر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد
بغلش كردم وبوسيدم وباخودگفتم
بعدهاوقتي بارش بي وقفه درد سقف كوتاه دلت راخم كرد
بي گمان مي فهمي پنج وارونه چه معنادارد

ثروت را براي زندگي بخواهيد نه زندگي را براي ثروت .(لرد آويبوري)

برفو خیلی دوست دارم نمیدونم چرا ؟
شاید بخاطر اینکه وقتی برف میاد همه جارو یه رنگ سفیده سفید میکنه
به نظر من سیاهی دل آدما رو نمی شه هیچ جور پاک کرد
فقط باید یه برف بیاد و این سیاهی رو بپوشونه
بیایید سعی کنیم هیچ وقت سیاهی تو دلامون راه پیدا نکنه
چون سیاهی رو نمیشه دوباره سفید کرد  شاید بشه اونو کم رنگ کرد
ولی مطمئن باشید مثل روز اول سفید نخواهد شد

به امید اینکه دیگه تو دنیا هیچ دل سیاهی پیدا نشه
یا حق

زندگي شهد گلي است زنبور زمان مي خوردش و انچه مي ماند عسل خاطرهاست

ولتر:شما ممکن است بتوانيد گلي را زير پا لگدمال کنيد، اما محال است بتوانيد عطر آنرا در فضا محو سازيد.

از قطره پرسيدم آرزوي تو چيست؟ گفت به دريا پيوستن از جويبار پرسيدم آرزوي تو چيست؟ گفت به دريا پيوستن از رود پرسيدم آرزوي تو چيست ؟ گفت به دريا پيوستن از رود پرسيدم آرزوي تو چيست ؟ گفت به دريا پيوستن از دريا پرسيدم آرزوي تو چيست ؟ گفت قطره شبنمي روي گل

بر حاشيهء برگ شقايق بنويسيد
گل تاب فشار در و ديوار ندارد

يکچند به کودکي به استاد شديم/يکچند به استادي خود شاد شديم
پايان سخن شنو که مارا چه رسد/از خاک برآمديم و بر باد شديم

عشق اتشي است که دود ندارد ولي هميشه خاکستر دارد

چه بي درد ميشود جهان
وقتي که برگ اتفاق ساده اي ميشود
تا به خاک افتد .

هرگز نگذار سياهي ديروز سپيدي فرداي تو را خاکستري کند

به او بگوييد دوستش دارم به او که قلبش به وسعت درياييست که قايق

کوچک دل من در آن غرق شده . به او که مرا از اين زمين خاکي به سرزمين

نور و شعر و ترانه برد . و چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز کرد

عشق يعني استخوان و يک پلاک
سالهاي سال تنها زيرخاک

اگر خاکم به سر خواهي، قبوله!

بيا خاکم به سر کن،کوله کوله...

تو رفتي ، رفتم و مُردم به خواري

خدا خوارش کنه ، تقصير پوله

تا که بوديم نبوديم کسي کشت ما را غم بي همنفسي
تا که رفتيم همه يار شدند خفته ايم و همه بيدار شدند
قدر آئينه بدانيم چوهست نه در آن وقت که افتاد و شکست

هنگام سپيده دم خروس سحري
داني که چرا همي کند نوحه گري
يعني که نمودند در آئينه صبح
کز عمر شبي گذشت و تو بي خبري

قدر آئينه بدانيد چو هست ني ،در آن وقت که افتادو شکست

شبي پرسيدمش با بي قراري
به غير از من کسي را دوست داري
دو چشمش از خجالت بر زمين دوخت
ميان گريه هايش گفت آري
به دل گفتم که يارم مهربان است
که اينگونه سراغ دلربان است
دلم آوازه دادش ناگهاني
رخش با من دلش با ديگران است
درخت غم در وجودم کرده ريشه
به درگاه خدا نالم هميشه
جوانان قدر يکديگر بدانيد
اجل سنگ است و آدم مثل شيشه

دل كه رنجيد از كسى خرسند كردن مشكل است شيشه بشكسته را بيوند كردن مشكل است

شيشه نزديكتر از سنگ ندارد خويشي

هر شكستي كه به انسان برسد از خويش است

آتش آن نيست که از شعله او خندد شمع ... آتش آنست که در خرمـن پروانه زدند!

من نگويم شمع باش يا پروانه باش
گر به فکر سوختن افتاده اي مردانه باش

آدم نمي تونه ياد بگيره که دلش نشکنه ولي ميتونه ياد بگيره که با تکه هاي شکستش دست اوني که دلشو شکسته نبره.

دوستي با هر كه كردم خصم مادر زاد شد
آشيان هر جا گرفتم لانه صياد شد


دوستي با هر كه كردم زد به قلبم خنجري
آشيان هر جا گرفتم شد نصيب ديگري

بشکند قلبت الهي اي که قلبم را شکستي اي خدا سامان نگيرد عهدو بيماني که بستي

دوست دارم شمع باشم در دل شبها بسوزم

خانه ايي روشن كنم اما خودم تنها بسوزم

در وفاي عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
.........
شب نشين کوي سربازان رندانم چو شمع
روز و شب خوابم نمي ايد بچشم غم پر است
........
بس که در بيماري هجر تو گريانم چو شمع

در طواف شمع مي گفت اين سخن پروانه اي
سوختم زين آشنايان اي خوشا بيگانه اي

آدم نمي تونه ياد بگيره که دلش نشکنه ولي ميتونه ياد بگيره که با تکه هاي شکستش دست اوني که دلشو شکسته نبره.

تو را به دادگاه خواهند کشيد.شايد به حبس ابد محکوم شوي جزييات جنايتت معلوم نيست اما اثر انگشتت را روي قلبي شکسته يافته اند

تکه هاي قلبم را *با تو قسمت ميکنم*شايد هيچ اثري بر اين سرماي زمستاني*نداشته باشد اما........*براي لحظه اي مي تواني گرماي عشق واقعي را*در دستانت حس کني!!!

وقتي گلدان خانه شکست پدر گفت :زيبا بود

مادر گفت: حيف بود

خواهر گفت:گران بود

برادر گفت:قضاوبلا بود

اما وقتي قلب کوچک من شکست هيچ کس حتي اخ هم نگفت.

قلبم را شکستي پس من تو را بيشتر از انچه از قبل بود دوست دارم

زيرا حالا هر تکه از قلبم که شکسته تو را جداگانه دوست دارد

صداقت تنها امتحاني است که نمي توان در آن تقلب کرد

به نان خشک قناعت کنيم و جامه دلق که بار محنت خود به ز بار منت خلق

زندگي منهاي خدا تكرار بي روح روزها و هفته هاست.

آنگاه كه دوست مي داري همواره كسي به ياد تو باشدبه ياد من باش كه من هميشه به ياد تو هستم از طرف بهترين دوست توخدا (سوره بقره-آيه 152)

فرشتگان از خدا پرسيدن: خدايا تو که بشر رو آنقدر دوست داري چرا غم را آفريدي ؟ خدا گفت : غم را به خاطر خودم آفريدم چون اين مخلوقه من تا غمگين نباشه به ياد خالقش نمي افته!!

آنان که علي را خدا پندارند , کفرش به کنار عجب خدايي دارند .

خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام خداحافظ به شرطي که بفهمي تر شده چشمام خداحافظ کمي غمگين به ياد اون همه ترديد به ياد آسموني که منو از چشم تومي ديد اگه گفتم خداحافظ نه اين که رفتنت سادست نه اين که مي شه باور کرد دوباره آخر جادست خداحافظ واسه اينکه نبنديم دل به رويا ها بدونيم بي تو با تو همين جسم اين دنيا ،خداحافظ خداحافظ همين حالا خدا حافظ

اي کاش روزي تمام آرزو هايمان پاک پاک بود
اي کاش روزي قدرت عشق از ترس بيشتر بود
اي کاش روزي تمام عاشقان به عشق خود برسند
اي کاش قلبها يشان فقط و فقط براي عشقي پاک ميتپيد
اي کاش روزي دل من هم دلداري داشت جز تنهايي جواني
اي کاش روزي در اين اي کاش هايمان ديگر اي کاشي نباشد

اینو تقدم میکنم به همه دوستان خوبم

تو کجایی؟